தாதிய உத்தியோகத்தை தூக்கி எறிந்து சுயதொழிலில் சாதிக்கும் மன்னார் சுபாஜினி

தாதிய உத்தியோகத்தை தூக்கி எறிந்து சுயதொழிலில் சாதிக்கும் மன்னார் சுபாஜினி

இலங்கையின் வடக்கு எல்லையில் அமைந்துள்ள மன்னார் மாவட்டம், அதன் இயற்கை வளங்களுக்கும் கடலுக்கும் பெயர் பெற்றது. இங்குள்ள பள்ளிமுனை எனும் பாரம்பரிய மீனவக் கிராமம், பல திறமையாளர்களைத் தன்னுள் கொண்டுள்ளது. அத்தகைய ஒரு திறமையாளர்தான் சுபாஜினி. தனது கௌரவமான தாதிய உத்தியோகத்தைத் துறந்துவிட்டு, சிப்பிகள் மூலம் கைவினைப் பொருட்கள் செய்யும் ஒரு தனித்துவமான பாதையை அவர் தேர்ந்தெடுத்துள்ளார்.     

 தமிழ் வியூகம் ஆசிரியர் பீடம், 

பள்ளிமுனை: ஒரு பாரம்பரிய மீனவக் கிராமத்தின் பின்னணி

பள்ளிமுனை கிராமம் என்பது கடலோடு இரண்டறக் கலந்த ஒரு சமூகம். இங்குள்ள மக்கள் தலைமுறை தலைமுறையாக மீன்பிடித் தொழிலையே தமது பிரதான வாழ்வாதாரமாகக் கொண்டுள்ளனர். இந்தக் கிராமத்துப் பிள்ளைகள் பொதுவாகவே கற்றலிலும் விளையாட்டுகளிலும் ஒழுக்கத்திலும் சிறந்து விளங்குபவர்கள். இத்தகைய ஒரு சூழலில் வளர்ந்த சுபாஜினிக்கும், சிறு வயது முதலே கடலின் மீதும், அங்கிருந்து கிடைக்கும் சிப்பிகள், சங்குகள் மீதும் தீராத ஆர்வம் இருந்தது. அந்த ஆர்வமே இன்று அவரை ஒரு சிறந்த கலைஞராக மாற்றியுள்ளது.

யுத்த இடப்பெயர்வு முதல் சர்வதேசச் சந்தை வரை மன்னார் உமா புரொடக்ட்ஸ் ஒரு வெற்றிக் காவியம்

தாதியப் பணியை விடுத்து கலைப்பயணத்தைத் தேர்ந்தெடுத்த துணிச்சல்

சுபாஜினிக்கு இளம் வயதிலேயே அரசாங்க தாதிய உத்தியோகம் (Nursing) கிடைத்தது. பலரும் பொறாமைப்படும் அத்தகைய ஒரு நிரந்தரமான வேலையைத் துறப்பது என்பது சாதாரண முடிவல்ல. ஆனால், இயந்திரத்தனமான ஒரு வாழ்க்கையை விட, தனது மண்ணின் வளங்களைப் பயன்படுத்தி ஒரு கலைப் படைப்பை உருவாக்குவதிலேயே அவர் மனநிம்மதி கண்டார். பத்து வருடங்களுக்கு முன்னதாகவே அவர் எடுத்த இந்தத் துணிச்சலான முடிவு, இன்று அவரை ஒரு தனித்துவமான பெண் தொழில்முனைவோராக அடையாளப்படுத்தியுள்ளது.

வெற்றிக்குத் தடையாக இருந்த ஆரம்பகாலப் பொருளாதாரப் பின்னடைவு

சுபாஜினியின் இந்தப் பயணம் மலர் மெத்தையாக இருக்கவில்லை. ஒரு மீனவக் குடும்பத்தில் இருந்து வந்த இவருக்கு, பொருளாதாரப் பின்னடைவு என்பது ஆரம்பத்தில் ஒரு பெரும் சுவராக நின்றது.

• மூலதனச் சிக்கல்: கைவினைப் பொருட்களைச் செய்வதற்குத் தேவையான உபகரணங்களை வாங்குவதற்கும், ஒரு முறையான வேலைத்தளத்தை அமைப்பதற்கும் நிதி வசதி குறைவாக இருந்தது.

• சமூகப் பார்வை: ஒரு நிரந்தர வேலையை விட்டுவிட்டு, கடற்கரையில் சிப்பிகளைப் பொறுக்கி வேலை செய்வதைப் பலரும் விசித்திரமாகப் பார்த்தனர். இருப்பினும், தனது விடாமுயற்சியாலும் கடின உழைப்பாலும் அந்தப் பொருளாதாரச் சவால்களை அவர் ஒவ்வொன்றாக முறியடித்தார்.

கலைப் பொருட்கள் விற்பனையில் உள்ள நடைமுறைச் சிரமங்கள்

சிப்பிகள் மற்றும் சங்குகள் மூலம் வியக்கத்தக்க வகையில் பலவிதமான அழகுப் பொருட்களைச் சுபாஜினி உருவாக்குகிறார். ஆனால், இந்தப் பொருட்களை விற்பனை செய்வதில் (Marketing) அவர் இன்றுவரை பாரிய சவால்களை எதிர்கொண்டு வருகிறார்:

1. சந்தை வாய்ப்பு இல்லாமை: மன்னார் மாவட்டத்தில் இத்தகைய கலைப் பொருட்களைக் காட்சிப்படுத்தவோ அல்லது விற்பனை செய்யவோ முறையான சந்தை வாய்ப்புகள் குறைவாக உள்ளன.

2. சுற்றுலாப் பயணிகளின் வரத்து: சுற்றுலாப் பயணிகள் அதிகம் வரும் இடங்களுக்குத் தனது பொருட்களைக் கொண்டு செல்வதில் போக்குவரத்து மற்றும் இடவசதி தொடர்பான சிக்கல்கள் உள்ளன.

3. இடைத்தரகர்கள்: பல நேரங்களில் இடைத்தரகர்கள் குறைந்த விலைக்குப் பொருட்களை வாங்கிச் செல்வதால், அவருக்குக் கிடைக்க வேண்டிய நியாயமான லாபம் கிடைப்பதில்லை.

பாரம்பரியம் அழியாமல் இருக்கப் பயிற்சி வகுப்புகள்

சிப்பி மூலம் கலைப் பொருட்களை உருவாக்குவது என்பது ஒரு நுணுக்கமான கலை. இது அழிந்துவிடக் கூடாது என்பதில் சுபாஜினி மிகவும் உறுதியாக இருக்கிறார். எனவே, தனது கிராமத்தைச் சேர்ந்த இளைஞர்களுக்கும் ஏனைய பெண்களுக்கும் அவ்வப்போது பயிற்சி வகுப்புகளை நடாத்தி வருகிறார். இதன் மூலம் புதிய சுயதொழில் முயற்சியாளர்களை உருவாக்குவதே அவரது இலக்காகும்.

அரசு மற்றும் தனியார் நிறுவனங்களின் கவனிப்பிற்கு

சுபாஜினி போன்ற ஒரு தனித்திறமை கொண்ட பெண்ணுக்கு உரிய அங்கீகாரம் கிடைப்பது அவசியம்.

• மாவட்டச் செயலகம்: மன்னார் மாவட்ட செயலகம் மற்றும் பிரதேச செயலகங்கள் இணைந்து, இவருக்கு ஒரு நிரந்தர விற்பனை மையத்தை (Showroom) அமைத்துக் கொடுக்க வேண்டும்.

• நிதியுதவி: அடுத்த கட்டத்திற்குத் தனது தொழிலைக் கொண்டு செல்ல குறைந்த வட்டி விகிதத்தில் கடன் வசதிகளை வழங்க வேண்டும்.

• பயிற்சியாளர் அங்கீகாரம்: அரச நிறுவனங்களில் சுயதொழில் பயிற்சி அளிக்கும் ஒரு வளவாளராக இவரை நியமிப்பதன் மூலம், மேலும் பல பெண்களை இத்துறையில் ஈடுபடுத்த முடியும்.

நன்றி ஜெகன் ஊடகவியலாளர்,

@tamilviyugam