கிளித்தட்டு விளையாட்டினுள் மறைக்கப்பட்டுள்ள தமிழரின் வீரம்-ஒரு வரலாற்றுப் பார்வை

கிளித்தட்டு விளையாட்டினுள் மறைக்கப்பட்டுள்ள தமிழரின் வீரம்-ஒரு வரலாற்றுப் பார்வை

தமிழர் நாகரிகம் என்பது வீரத்தையும் விவேகத்தையும் அடித்தளமாகக் கொண்டது. சங்க காலம் தொட்டு இன்று வரை தமிழர்கள் கையாண்ட ஒவ்வொரு வாழ்வியல் முறையிலும் ஒரு தந்திரமும், கலையும் ஒளிந்திருக்கும். அந்த வகையில், ஈழத்து மண்ணின் தனித்துவமான அடையாளமாகத் திகழ்ந்த, இன்று மெல்ல மெல்ல மங்கி வரும் ‘கிளித்தட்டு’ விளையாட்டு, வெறும் பொழுதுபோக்கு மட்டுமல்ல; அது ஒரு போர்க்கலை, ஒரு சமூகப் பாலம், மற்றும் ஒரு சிறந்த வாழ்வியல் தத்துவமாகும். 45 வயதைக் கடந்த பலருக்கு இது வெறும் விளையாட்டல்ல, அது அவர்களின் பசுமையான பால்ய காலத்தின் உயிர்நாடி. 

தமிழ் வியூகம் ஆசிரியர் பீடம்,

1. கிளித்தட்டு: ஆடுகள அமைப்பும் அடிப்படை விதிகளும்

கிளித்தட்டு விளையாட்டின் ஆடுகளம் ஒரு போர்க்களத்தின் வரைபடம் போன்றது.

• ஆடுகள வடிவமைப்பு: திறந்த வெளியில் அல்லது கடற்கரை மணல் வெளியில் செவ்வக வடிவில் பெரிய கோடுகள் கீறப்படும். ஆடுகளம் பொதுவாக 6 அல்லது 7 குறுக்குக் கோடுகளால் பிரிக்கப்பட்டிருக்கும். நடுவில் செங்குத்தாக ஒரு நீண்ட கோடு இருக்கும், இதனை ‘முதுகுக்கோடு’ என்பார்கள்.

• அணிகளின் கட்டமைப்பு: இரு அணிகள் மோதும். ஒரு அணி கோடுகளைப் பாதுகாக்கும் (தடுப்பு அணி), மற்றொரு அணி அந்தக் கோடுகளைத் தாண்டி உள்நுழையும் (தாக்குதல் அணி).

• ‘கிளி’ எனும் தளபதி: முதல் கோட்டில் நிற்பவர் ‘கிளி’ என அழைக்கப்படுவார். இவருக்கு மற்ற வீரர்களை விட அதிக சுதந்திரம் உண்டு. இவர் குறுக்குக் கோடுகளிலும் ஓடலாம், செங்குத்தான முதுகுக்கோட்டின் வழியாக ஆடுகளத்தின் இறுதி வரை சென்று யாரையும் தொடலாம்.

2. தமிழர்களின் யுத்த தந்திரமும் கிளித்தட்டும்

இந்த விளையாட்டை உற்று நோக்கினால், அது பண்டைத் தமிழர்களின் ‘மறப்பண்பு’ மற்றும் போர்க்கள வியூகங்களை அப்படியே பிரதிபலிப்பதைக் காணலாம்:

• வியூகம் (Formation Tactics): ஒரு எல்லையைப் பாதுகாப்பது எப்படி என்பதை இது கற்றுக்கொடுக்கிறது. எதிரி ஒரு கோட்டைத் தாண்டும்போது, அடுத்த கோட்டில் இருப்பவர் அவரைச் சரியான தருணத்தில் மடக்குவது, ஒரு கோட்டையைப் பாதுகாக்கும் வீரர்களின் போக்கிற்கு இணையானது.

• திசைதிருப்பல் (Distraction Strategy): ஒரு வீரர்‘(ஒ)உப்பு வைக்க’ (வெற்றி பெற) முயலும்போது, மற்ற வீரர்கள் கிளியின் கவனத்தைத் தங்கள் பக்கம் ஈர்ப்பார்கள். இது எதிரியின் கவனத்தைச் சிதறடித்து, முக்கிய இலக்கை அடைவதற்கான ஒரு நுண்ணிய போர் முறை (Guerrilla Tactics).

• மின்னல் வேகத் தாக்குதல்: கிளி என்பவர் ஒரு படைத்தளபதியைப் போன்றவர். அவர் எப்போது முதுகுக்கோட்டின் வழியாகப் பாய்ந்து வருவார் என்பது யாருக்கும் தெரியாது. அந்தத் திகைப்பில் எதிரியை வீழ்த்துவது ஒரு சிறந்த தற்காப்புக் கலை நுணுக்கமாகும்.

3. உடல் ஆரோக்கியமும் உடற்பயிற்சிப் பலன்களும்

நவீன காலத்தில் நாம் ஜிம் (Gym) சென்று செய்யும் பயிற்சிகளை விட, கிளித்தட்டு விளையாட்டில் இயற்கையான உடல் இயக்கம் அதிகம்:

• சுறுசுறுப்பு (Agility): நொடிப் பொழுதில் திசை மாறுவது, குனிவது, பாய்வது என உடல் முழுவதற்கும் இது வேலை கொடுக்கிறது. இதனால் நரம்பு மண்டலம் மற்றும் தசைகளின் ஒருங்கிணைப்பு (Coordination) மேம்படுகிறது.

• இதய ஆரோக்கியம் (Cardio): தொடர்ந்து ஓடுவதும், மூச்சைக் கட்டுப்படுத்தி ஆடுவதும் இதயத் துடிப்பைச் சீராக்கி, உடலின் தாங்கும் திறனை (Stamina) அதிகரிக்கிறது.

• கண் - கை ஒருங்கிணைப்பு: எதிராளியின் கைகள் எங்கே வருகின்றன என்பதைத் துல்லியமாகக் கணித்துத் தப்புவது, மூளையின் வேகமான செயல்பாட்டைத் தூண்டுகிறது.

4. சமூக ஒற்றுமையும் பாலின சமத்துவமும்

கிளித்தட்டு என்பது ஒரு சமூகத்தை ஒன்றிணைக்கும் சக்தியாகத் திகழ்ந்தது:

• சாதி, மத பேதமற்ற களம்: கிராமத்து மைதானங்களில் இந்த விளையாட்டு நடக்கும்போது அங்கு எந்தப் பாகுபாடும் இருக்காது. 

• ‘(ஒ)உப்பு வைப்பவன்’ யாராக இருந்தாலும் ஊரே கொண்டாடும். இது சமூக நல்லிணக்கத்திற்கான ஒரு பாலமாக இருந்தது.

• ஆண் - பெண் சமத்துவம்: ஈழத்தில் மாலை நேரங்களில் சிறுவர்களும் சிறுமிகளும், சில இடங்களில் பெரியவர்களும் இணைந்து விளையாடுவார்கள். பெண்கள் தங்கள் வீரத்தையும் வேகத்தையும் நிரூபிக்கும் களமாக இது இருந்தது. ஆண்களுக்கு நிகராகப் பெண்கள் ஓடி, தந்திரமாகத் தப்பிச் செல்வது பார்ப்பதற்கே ஒரு எழுச்சியாக இருக்கும்.

• கூட்டுப் பொறுப்பு (Teamwork): ஒரு தனி மனிதனின் வெற்றியல்ல இது; முழு அணியும் ஒருங்கிணைந்து செயல்பட்டால் மட்டுமே ‘(ஒ)உப்பு வைக்க’ முடியும். இது இளைய தலைமுறைக்கு ஒருவருக்கொருவர் உதவும் பண்பைக் கற்றுக்கொடுத்தது.

5. காலமும் கலாச்சாரப் பின்னணியும்

• காலை - மாலைப் பொழுதுகள்: வெயில் தணிந்த மாலை நேரங்களே இந்த விளையாட்டின் பொற்காலம். பாடசாலை முடிந்து வந்ததும் பைகளைத் தூக்கிப் போட்டுவிட்டு, மைதானத்தை நோக்கி ஓடும் அந்த நினைவுகள் ஈடு இணையற்றவை.

• சமயச் சார்பற்ற கொண்டாட்டம்: கோயில் திருவிழாவாக இருந்தாலும் சரி, ஊர் பொது விழாவாக இருந்தாலும் சரி, கிளித்தட்டுப் போட்டி இல்லாமல் அது முழுமையடையாது. இது தமிழர்களின் ஒரு கலாச்சார விழாவாகவே பார்க்கப்பட்டது.

6. நாம் இழந்த பொக்கிஷம் - ஒரு ஆதங்கம்

இன்று 47 வயதைக் கடந்த உங்களைப் போன்றவர்களுக்கு, இந்தக் கட்டுரையைப் படிக்கும்போது கண் கலங்குவது நியாயமானது. நாம் வெறும் விளையாட்டை மட்டும் இழக்கவில்லை;

1. நமது மண்ணின் வாசனையை இழந்தோம்.

2. ஒருவருக்கொருவர் முகம் பார்த்துப் பேசிப் பழகிய அந்த உறவை இழந்தோம்.

3. வீரம் செறிந்த நமது முன்னோர்களின் அடையாளத்தைத் தொலைத்துவிட்டோம். அலைபேசித் திரைகளில் விரல்களைத் தேய்த்துக் கொண்டிருக்கும் இன்றைய தலைமுறைக்கு, மண்ணில் வியர்வை சிந்தி விளையாடும் சுகம் தெரியாமல் போய்விட்டது.

மீண்டும் ஒருமுறை மீட்டெடுப்போம்!

நமது பாரம்பரியம் என்பது வெறும் பழங்காலக் கதையல்ல; அது நமது உயிர். கிளித்தட்டு விளையாட்டை மீண்டும் நமது ஊர்களிலும், பாடசாலைகளிலும் கொண்டு வர வேண்டும். இது வெறும் உடற்பயிற்சி அல்ல, இது ஒரு தமிழனின் அடையாளம்.

'இந்த விளையாட்டில் கூறப்படும் வார்த்தைகள் இடத்திற்கு இடம் மாறுபடும் உங்களக்கு ஏதேனும் தெரிந்தால் கூறுங்கள்' 

“மீண்டும் அந்தத் தட்டுகளைக் கீறுவோம் மீண்டும் நமது பாரம்பரியத்தை நிலைநாட்டுவோம்!”

நன்றி ஜெகன் ஊடகவியலளர்  

@tamilviyugam