TAMILVIYUGAM.COM மன்னார் மதவாச்சி பிரதான வீதியில் ஜோதா வெவ (கட்டுக்கரை ) நீர்த்தேக்கத்திற்கு அருகில் அமைந்துள்ள முருங்கன் ஆதார மருத்துவமன...
TAMILVIYUGAM.COM
மன்னார் மதவாச்சி பிரதான வீதியில் ஜோதா வெவ (கட்டுக்கரை ) நீர்த்தேக்கத்திற்கு அருகில் அமைந்துள்ள முருங்கன் ஆதார மருத்துவமனை வளாகத்திலேயே இந்த கல்வெட்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது
இலங்கை தொல்லியல்துறையை சேர்ந்த அசங்க நிசாந்த மற்றும் தயானந்தா போன்றவர்கள் 2018ம் ஆண்டுகளின் பின்னர் இவற்றை ஆய்வு செய்து கட்டுரைகள் வெளியிட்டிருந்தாலும் எம்மால் 2012ம் ஆண்டுகளிலே இந்த கல்வெட்டுக்கள் அவதானிக்கப்பட்டது
இந்த கல்வெட்டானது விடுதிப்பக்கம் சாதாரணமாக நோயாளிகளை பார்க்க வருபவர்கள் தாதிமார் அமர்ந்து ஓய்வெடுக்கும் ஒரு கல்தூணாகவே பாவிக்கப்பட்டது
இதை நாங்கள் அடையாளப்படுத்தாமல் இருந்தமைக்கு பல காரணங்கள் உண்டு ஆனாலும் அது வெளியல் தெரிந்து பல ஆய்வுகள் நடைபெற்ற 2013-2014ம் ஆண்டளவில் தொல் பொருள் திணைக்களத்தின் கீழ் கொண்டு வரப்பட்டுள்ளது
ஆனாலும் நாக அரசன் ஆட்சி செய்ததை சிங்கள ஆய்வாளர்களே ஏற்றுக் கொண்டுள்ளது தமிழர்களுக்கு ஒரு ஆணித்தரமான சான்று
கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது சிங்கள ஆய்வாளர்கள் ஆங்கிலத்தில் எழுதியதை தமிழில் மொழி பெயர்ப்பு செய்யப்பட்டது மட்டுமே எனது கருத்து இதில் இல்லை ஆனால் இது தொடர்பான ஆய்வுக் கட்டுரை வெளியடப்படும் தமிழர் தரப்பு அதை மறு ஆய்வு செய்ய வேண்டும்
மகாஹலக மன்னரின் (கி.பி 134-140) பலகைக் கல்வெட்டு
இந்த மருத்துவமனையில் முழு மன்னார் மாவட்டத்தின் மிக முக்கியமான தொல்லியல் கண்டுபிடிப்புகளில் ஒன்று உள்ளது. இங்கே ஒரு பழைய பலகைக் கல்வெட்டு நோயாளிகளுக்கான பெஞ்சாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. மருத்துவர்கள் மற்றும் செவிலியர்களுக்காக விடுதிகள் கட்ட அந்தப் பகுதி சுத்தம் செய்யப்பட்டபோது பெரிய கல் தூண்கள் மற்றும் ஒரு கட்டிடத்தின் இடிபாடுகளுக்கு இடையில் சுமார் 250 மீட்டர் தொலைவில் இந்த கல்வெட்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. துரதிர்ஷ்டவசமாக இப்போது இந்த இடத்தில் வேறு எந்த இடிபாடுகளும் இல்லை (அசங்க ரநிஷாந்த 2018).
இந்தப் பலகைக் கல்வெட்டு 103 செ.மீ நீளமும் 56 செ.மீ அகலமும் கொண்டது. எழுத்துக்கள் 7 செ.மீ நீளமும் 6 செ.மீ அகலமும் கொண்டவை. கல்வெட்டின் பள்ளம் சுமார் 2 மி.மீ ஆழமானது. கல்வெட்டில் 5 வரிகள் உள்ளன ஆனால் 5வது வரி மங்கிவிட்டது (தயானந்தா 2022).
கல்வெட்டின் மொழியும் எழுத்து முறையும் பண்டைய சிங்கள மற்றும் பிந்தைய பிராமி ஆகும். ஹதா என்ற பகுதியில் கலபகிலி என்ற விஹாரையை மகாள்ளக நாகன் மன்னர் (கி.பி. 134-140) கட்டியதாக இது பதிவு செய்கிறது. போராநாக கிராமத்தைச் சேர்ந்த நாலக குளத்தின் வருமானத்தையும் இந்த விஹாரைக்கும் காக்கினி விஹாரைக்கும் மகாள்ளக நாகன் மன்னர் ( நாகமகாராஜா) தானமாக வழங்கினார் (தயானந்தா 2022).
மன்னார் மாவட்டத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட அனைத்து கல்வெட்டுகளும் 9 மற்றும் 10 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவை. 2 ஆம் நூற்றாண்டில் மன்னார் பகுதிக்கு உட்பட்ட நிலப்பரப்பு வரை பண்டைய இலங்கையின் மன்னர்களின் கட்டுப்பாட்டின் எல்லையை நிரூபிக்கும் மன்னார் மாவட்டத்தின் ஒரே கல்வெட்டு இதுவாகும். இருப்பினும் மருத்துவமனையில் நோயாளிகளுக்கு இன்னும் வெறும் பெஞ்சாகச் சேவை செய்யும் இந்தக் கல்வெட்டைப் பாதுகாக்க தொல்லியல் துறை எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை.
முருங்கன் மருத்துவமனைக்கு அருகிலுள்ள பிற இடிபாடுகள்
கல்வெட்டிலிருந்து தென்கிழக்கில் 75 மீ தொலைவில் ஒரு ஸ்தூபி இருந்ததாக ஒரு மரபுவழிச் செய்தி உள்ளது. அந்தத் தனியார் நிலத்தில் செங்கற்களும் செங்கல் சுவர்களும் உள்ளன. தளத்தில் ஓரளவு தேய்ந்த சிறிபதுல் கல் ஒன்று உள்ளது.
திருமதி மலதி பெர்னாண்டோவிற்கு சொந்தமான நிலத்தில் ஒரு கல் அடித்தளமும் கல் உத்திரமும் உள்ளது. இந்தத் தளத்திற்குச் செல்லும் சாலைகளில் செங்கற்கள் சிதறிக்கடக்கின்றன. இந்தக் வளாகம் தற்போதைய முருங்கன் பிட்டி கிராமம் வரை விரிவுபடுத்தப்பட்டதாகக் கூறலாம்.
மருத்துவமனையிலிருந்து தெற்கு நோக்கி 100-150 மீ தொலைவில் ஒரு செங்கல் சுவர் உள்ளது. இந்த நிலங்களில் கருப்பு மற்றும் சிவப்பு மட்பாண்ட ஓடுகள் உட்பட மட்பாண்ட ஓடுகள் காணப்படுகின்றன.
மேலே குறிப்பிடப்பட்ட நிலத்தின் மேற்கில் உள்ள நிலத்தில் 115 செ.மீ நீளமும் 30 செ.மீ அகலமும் கொண்ட விழுந்த தூணின் ஒரு பகுதி உள்ளது. செங்கல் எச்சங்களும் உள்ளன. கூடுதலாக மருத்துவமனைக்கு மேற்கே மற்றும் தேவாலயத்திற்கு அருகில் 175 செ.மீ நீளமும் 35 செ.மீ அகலமும் கொண்ட விழுந்த கல் தூண் ஒன்று காணப்படுகிறது.
முருங்கன் மருத்துவமனை வளாகத்தில் உள்ள கல்வெட்டும் அதன் சுற்றுப்புறத்தில் உள்ள தொல்லியல் இடிபாடுகளும் வட மாகாணம் மன்னார் மாவட்டம் நானாட்டான் பிரதேச செயலாளர் பிரிவின் கீழ் உள்ள முருங்ககன் கிராம உத்தியோகத்தர் பிரிவில் உள்ள முருங்ககன் மருத்துவமனைப் பகுதி மற்றும் அதற்கு அருகில் அமைந்துள்ள தொல்லியல் இடிபாடுகள் அடங்கிய தளம் ஆகியன மே 17- 2013 (JUNU-20-2014)அன்று பாதுகாக்கப்பட்ட தொல்லியல் சின்னங்களாகப் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டன.
இது தொடர்பாக இணையங்களில் பல கட்டுரைகள் வந்தபடியால் தொல்பொருள் திணைக்களத்தின் கீழ் கொண்டுவரப்பட்ட ஆண்டுகளில் மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது அவற்றையும் இங்கு குறிப்பிட்டுளோம்
References 1) Asanga, M. V. G. K.; Nishantha, I. P. S., 2018. Mannarama Distrikkaya (In Sinhala). Department of Archaeology (Sri Lanka). ISBN: 978-955-7457-10-9. pp.42-46. 2) Dayananda, T, A., 2022. අභිලේඛන සංග්රහය-3 (Abhilekhana Sangrahaya-3). Department of Archaeology. ISBN: 978-624-5840-16-8. pp.39-42. 3) The Gazette of the Democratic Socialist Republic of Sri Lanka. No: 1868. 20 June 2014. p.502.






No comments